Bewust worden, Inspiratie, onthaasten

Wat je dichtbij haalt is lekker

Wat je dichtbij haalt is lekker en gezond.

Een aantal jaren geleden maakte ik een wandeling met een groep vrouwen in Peize. De dame die de wandeling leidde was een kruidenexpert. De bedoeling was vanuit huis naar het bos te wandelen en daar dan uitleg te krijgen over de verschillende bomen, bloemen, struiken, planten.

Het was prachtig weer en we liepen de straat in richting bos, in de voortuin bleef ze al stilstaan, daar kwam het eerste verhaal over de berken bomen, eeuwig jong, vertelde ze.

We wandelden verder door de straat en ze stopte bij een bepaalde tuin. Ze keek bedenkelijk en zei dat de eigenaar van deze tuin waarschijnlijk problemen zou hebben met zijn of haar blaas. Het klopte, de bewoner van dat huis had blaaskanker. Aan de bloemen in de tuin zag ze wat er in dat huis gebeurde. Ze vertelde dat planten naar je toe komen als je ze nodig hebt. Ze komen je helpen!

Ik was perplex, zo had ik dat nog nooit bekeken. Maar tegelijkertijd wist ik dat het klopte. Alles is energie………………energie verandert…………….. neemt een andere vorm aan. Het is heel consequent. Wij zijn natuur, en dat is inclusief.

Daarom eet ik graag uit de berm, of uit de tuin van mensen die ik ken uit de omgeving. Wel opletten dat als je uit de berm of het bos gaat eten dat je op schone plaatsen plukt. Niet aan de rand van drukke wegen of langs een weiland waar met gif gespoten wordt.

Nu is het lente en is de tuin van ’t Appeltje helemaal vol met allerlei heerlijkheden. Ik heb meidoornbloesem geplukt om een lekkere thee van te maken.

En ik maak regelmatig een pesto van zevenblad.

Het is lekker en gezond, goedkoop en duurzaam.

Ik pluk een paar handen vol zevenblad, het liefst gebruik ik de verse jonge lichtgroene blaadjes. Rasp wat parmezaanse kaas en gooi er een handvol walnoten doorheen. Stop het in de keukenmachine en maal het fijn met zonnebloemolie of olijfolie wat voorhanden is.

Op de foto zie je ook nog kruidenboter, roomboter gevuld met allerlei kruiden uit de tuin. Kleefkruid, brandnetel, dille, zevenblad, tijm, marjolein, om maar eens wat te noemen

mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

De tuin en de omgeving zijn vol van wat ik nodig heb. Ik hoef niet te verklaren waarom, al wil mijn hoofd dat vaak wel. Dan geef ik daar ook aan toe en zoek het een en ander op in een boek of op internet. Maar leuker vind ik het als er wildpluk experts komen. We maken dan een wandeling en daarna gaan we samen koken en eten. Lekker ontspannen, geen druk, leerzaam en gezellig. Kijk maar in de agenda wanneer er iets gepland staat.

Maar je bent ook van harte welkom te helpen in de tuin, of met andere klussen als er niets gepland is. Een dagje of een paar uurtjes helemaal onthaasten. De tuin en het schip hebben heel wat onderhoud nodig wat ik niet in mijn eentje voor elkaar krijg. Ik zorg voor een heerlijke lunch en maaltijd en jij kan genieten van de fijne, rustgevende omgeving. Samen maken we de plek tot een vruchtbare, ontspannen omgeving waar het goed toeven is.

Goede voeding voor lichaam, geest en ziel.

Geniet van je dag.

Bewust worden, meditaties, onthaasten

Van willen naar zijn

We willen altijd wat. Toen ik de video zojuist terug luisterde hoorde ik mezelf zeggen; ik wil jullie…..

Maar deze wil is een hartsverlangen, ik kan het niet anders. Delen is wie ik ben en waar ik blij van wordt. Het is mijn natuur, mijn ware aard, mijn wezenlijke zijn.

In deze korte opname laat ik je ervaren om van willen naar ZIJN te gaan.

Daar is geen oordeel, daar is onvoorwaardelijkheid.

onthaasten, yoga

Yoga met je gezin

Ja daar is het schip, hoor ik uit de verte roepen. Een klein jongetje komt keihard aangerend.

Als hij mij ziet stopt hij en kijkt verontrust om. Waar zijn papa en mama? Hij draait zich om en rent terug naar ze. Een paar tellen later zijn ze allemaal bij ’t Appeltje. Vader, Moeder zoon en dochter. We maken kennis en lk laat ze de tuin zien onderwijl wat babbelend met de kinderen.

Ze komen voor een yogales met het hele gezin. Dat leek moeder een leuk verjaardag cadeautje voor haarzelf. Ze had al eens een yogales met haar dochter van 6 gevolgd en dat was beiden goed bevallen. Nu dan met het hele gezin.

We gaan naar binnen, en dat is al een belevenis op zich, op een schip te zijn. Jesse (4) loopt zoekend rond en na een paar minuten vraagt hij waar t stuur is. Ik vertel hem dat het stuur weg is omdat het schip niet meer vaart en dat er op de plek van het stuur nu een toilet is. Hij kijkt bedenkelijk en rent verder naar binnen.

Hij ziet de matjes liggen en gaat  direct op  handen en voeten staan terwijl zijn zusje Eva van 6 in  de kleermakers zit gaat zitten met een vroom gezicht. Wat een verschil. Een druktemaker van 4 en een meisje wat zich keurig aanpast van 6.

Nadat we een kopje thee hebben gedronken en de kinderen wat gewend zijn geraakt gaan we op de matjes. Er liggen 4 matjes naast elkaar. Ik vraag ze te gaan liggen en de handen op de buik te leggen. Voel maar eens wat er gebeurt? En leg nu eens jouw hand op de buik van papa, wat voel je dan? En op die van mama? Wat voel je dan? Een en al aandacht van de kinderen of papa en mama ook ademen en of ze dat kunnen voelen in de buik.

Omdat het lente is heb ik een klein gedichtje voor ze over een zaadje in de grond. Ze maken zich heel klein en kruipen onder de grond. Paps en mams mogen het zaadje wrijven, de zon gaat schijnen en het zaadje gaat langzaam  groeien, steekt zijn kopje beven de grond en kruipt toch maar weer terug, brr koud, beetje eng die grote wereld, maar toch nieuwsgierig opnieuw rondkijkend, je ondersteunt weten door je vader of moeder kunnen de zaadjes steeds verder groeien en tot bloei komen. Jesse is een roze bloem en Eva is een crocus.

Dan moet dat natuurlijk ook andersom. Papa en mama zijn de zaadjes in de grond en worden in hun proces begeleid door zoon en dochter. Wat n liefde gaat er uit van de kinderen naar hun ouders en vice versa.

We doen nog meer houdingen en aanraakspelletjes waarbij we steeds elkaar helpen en ondersteunen.

Geheel en al aandacht voor elkaar, de druktemaker komt tot rust, en het verlegen meisje wordt spontaner en beweeglijker. Ook bij de ouders ontstaat ontspanning en vertrouwen.

Als de aandacht na 50 minuten op is pak ik de klankschalen. We luisteren naar de klanken en de kinderen mogen ook zelf een schaal aan slaan. We zetten ze op de buik van papa en mama en die vertellen wat ze voelen. Natuurlijk moet dat ook omgekeerd.

Ieieieieie dat kriebelt lekker zegt Jesse en rekt zich uit. Hij ontspant zich volledig en sluit zijn ogen, ook Eva doet mee. Totale rust en ontspanning.

Daarna is het tijd om naar buiten te gaan. De kinderen hebben allebei 10 boontjes gekregen die ze in de grond mogen stopen en mogen vertellen goed te gaan groeien en bloeien. Ze krijgen ook nog een paar boontjes mee naar huis om daar te planten.

De zon schijnt, de kinderen spelen in de tuin en vader en moeder zitten gezellig op het terras na te praten onder het genot van een kopje koffie en een broodje.

Dan komt Jesse na een wederom een bezoekje aan de wc en zegt, ik vind het toch wel fijner dat er  een wc is in plaats van een stuur.

Als ze na 3 uur hun spullen weer bij elkaar zoeken zijn ze allemaal ontspannen en opgeladen.

Wat een heerlijke ochtend.

Vader; zo mooi om op deze manier contact te maken met je kinderen, vanuit rust en ontspanning, om op deze manier te vertrouwen te geven en te ontvangen.

Moeder is ontroert door de zorgzaamheid en liefdevolle aandacht die haar dochter tentoonspreid, en omdat manlief het ook leuk vond.

Op een totaal andere manier aandacht voor elkaar.

En ik, ik kan alleen maar dankbaar zijn, dat ik op deze fijne plek mag zijn en de liefde en de kracht van deze plek mag delen met eenieder die zich geroepen voelt hier te komen.

Yvonne