onthaasten, yoga

Yoga met je gezin

Ja daar is het schip, hoor ik uit de verte roepen. Een klein jongetje komt keihard aangerend.

Als hij mij ziet stopt hij en kijkt verontrust om. Waar zijn papa en mama? Hij draait zich om en rent terug naar ze. Een paar tellen later zijn ze allemaal bij ’t Appeltje. Vader, Moeder zoon en dochter. We maken kennis en lk laat ze de tuin zien onderwijl wat babbelend met de kinderen.

Ze komen voor een yogales met het hele gezin. Dat leek moeder een leuk verjaardag cadeautje voor haarzelf. Ze had al eens een yogales met haar dochter van 6 gevolgd en dat was beiden goed bevallen. Nu dan met het hele gezin.

We gaan naar binnen, en dat is al een belevenis op zich, op een schip te zijn. Jesse (4) loopt zoekend rond en na een paar minuten vraagt hij waar t stuur is. Ik vertel hem dat het stuur weg is omdat het schip niet meer vaart en dat er op de plek van het stuur nu een toilet is. Hij kijkt bedenkelijk en rent verder naar binnen.

Hij ziet de matjes liggen en gaat  direct op  handen en voeten staan terwijl zijn zusje Eva van 6 in  de kleermakers zit gaat zitten met een vroom gezicht. Wat een verschil. Een druktemaker van 4 en een meisje wat zich keurig aanpast van 6.

Nadat we een kopje thee hebben gedronken en de kinderen wat gewend zijn geraakt gaan we op de matjes. Er liggen 4 matjes naast elkaar. Ik vraag ze te gaan liggen en de handen op de buik te leggen. Voel maar eens wat er gebeurt? En leg nu eens jouw hand op de buik van papa, wat voel je dan? En op die van mama? Wat voel je dan? Een en al aandacht van de kinderen of papa en mama ook ademen en of ze dat kunnen voelen in de buik.

Omdat het lente is heb ik een klein gedichtje voor ze over een zaadje in de grond. Ze maken zich heel klein en kruipen onder de grond. Paps en mams mogen het zaadje wrijven, de zon gaat schijnen en het zaadje gaat langzaam  groeien, steekt zijn kopje beven de grond en kruipt toch maar weer terug, brr koud, beetje eng die grote wereld, maar toch nieuwsgierig opnieuw rondkijkend, je ondersteunt weten door je vader of moeder kunnen de zaadjes steeds verder groeien en tot bloei komen. Jesse is een roze bloem en Eva is een crocus.

Dan moet dat natuurlijk ook andersom. Papa en mama zijn de zaadjes in de grond en worden in hun proces begeleid door zoon en dochter. Wat n liefde gaat er uit van de kinderen naar hun ouders en vice versa.

We doen nog meer houdingen en aanraakspelletjes waarbij we steeds elkaar helpen en ondersteunen.

Geheel en al aandacht voor elkaar, de druktemaker komt tot rust, en het verlegen meisje wordt spontaner en beweeglijker. Ook bij de ouders ontstaat ontspanning en vertrouwen.

Als de aandacht na 50 minuten op is pak ik de klankschalen. We luisteren naar de klanken en de kinderen mogen ook zelf een schaal aan slaan. We zetten ze op de buik van papa en mama en die vertellen wat ze voelen. Natuurlijk moet dat ook omgekeerd.

Ieieieieie dat kriebelt lekker zegt Jesse en rekt zich uit. Hij ontspant zich volledig en sluit zijn ogen, ook Eva doet mee. Totale rust en ontspanning.

Daarna is het tijd om naar buiten te gaan. De kinderen hebben allebei 10 boontjes gekregen die ze in de grond mogen stopen en mogen vertellen goed te gaan groeien en bloeien. Ze krijgen ook nog een paar boontjes mee naar huis om daar te planten.

De zon schijnt, de kinderen spelen in de tuin en vader en moeder zitten gezellig op het terras na te praten onder het genot van een kopje koffie en een broodje.

Dan komt Jesse na een wederom een bezoekje aan de wc en zegt, ik vind het toch wel fijner dat er  een wc is in plaats van een stuur.

Als ze na 3 uur hun spullen weer bij elkaar zoeken zijn ze allemaal ontspannen en opgeladen.

Wat een heerlijke ochtend.

Vader; zo mooi om op deze manier contact te maken met je kinderen, vanuit rust en ontspanning, om op deze manier te vertrouwen te geven en te ontvangen.

Moeder is ontroert door de zorgzaamheid en liefdevolle aandacht die haar dochter tentoonspreid, en omdat manlief het ook leuk vond.

Op een totaal andere manier aandacht voor elkaar.

En ik, ik kan alleen maar dankbaar zijn, dat ik op deze fijne plek mag zijn en de liefde en de kracht van deze plek mag delen met eenieder die zich geroepen voelt hier te komen.

Yvonne

Bewust worden, Inspiratie

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Hierbij plaats ik mijn eerste blog nogmaals, die schreef ik al meer dan 10 jaar geleden. Leuk om dat weer eens terug lezen. Bijzonder ook om te merken dat ik meer en meer mezelf leer kennen en daardoor steeds minder vaak over mijn grenzen ga, en steeds beter weer wat mijn behoeften zijn. De omstandigheden in mijn leven veranderen voortdurend,, maar binnnen in mij is meer balans, en geweldloosheid krijgt steeds meer vaste voet in mij.

yvonnecoppens

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Mahatma Gandhi

Vind je het ook zo  verschrikkelijk wat er gebeurt in de wereld, oorlog, geweld, martelingen ? Ga dan eens bij jezelf na,  hoe jij omgaat met geweld. Ben je aardig voor jezelf?

Geef je het lichaam wat het nodig heeft? Het lichaam heeft een bepaalde hoeveelheid voeding nodig, niet meer en niet minder, zorg je ervoor dat je de hoeveelheid niet overschrijdt ?

En luister eens goed naar je lijf. Wat gebeurt er als je je te vol eet? Waarom doe je dat dan?

Als je bv alcohol of drugs gebruikt wat is dan het effect voor je lichaam? Is dat liefdevol?

Als je moe bent maar je hebt toch dat feestje, waarom ga je daar dan naartoe?

Doe je wel eens dingen waarvan je hart zegt wow en je verstand van ‘wat zouden de…

View original post 283 woorden meer

Bewust worden, over Yvonne, yoga

Bewust worden

Laatst zei iemand me; je doet zoveel meer dan yoga. Ik was verbaasd want voor mij voelt dat niet zo. Voor mij is yoga Leven. Doen waar je blij van wordt, of waar je hart van gaat zingen. Yoga is voor mij  zelfonderzoek, bewust wording. En dat zelf onderzoek is iets waar ik me de laatste 20 jaar mee bezig gehouden heb. Hoe ga ik om met de buitenwereld en met mijn binnenwereld. Hoe breng ik balans en harmonie in mijn leven, wanneer voel ik me blij en gelukkig, wat brengt me uit balans en wat kost me energie.

Yoga is een volledig systeem waarbij je zowel lichaam als  gedachten en  gedrag onderzoekt met als uiteindelijk doel verlichting of bevrijding te vinden. Voorheen dacht ik altijd dat verlichting of bevrijding iets was voor sadoe’s die ergens hoog in de bergen van de Himalaya wonen. Nu zeg ik; elke dag een stukje lichter,  een beetje minder zwaar, minder donker, dat is voor iedereen haalbaar.

Yoga is een compleet systeem. Niet gebonden aan religie of land. Het is een systeem waarbij jij centraal staat, hoe leef jij je leven. Het systeem geeft je handvatten om te onderzoeken wat voor jou belangrijk is. Ik vind het geniaal dat het voor iedereen is, ongeacht waar je woont of wat je doet, universeel.

Geen oordelen, geen dogma’s en toch toepasbaar voor alle mensen. Of zoals een van mijn collega’s eens zei; yoga is de gebruiksaanwijzing voor mijn leven.

Yoga gaat over aandachtig in het leven staan, van moment tot moment ervaren wat er gebeurt.

En hoe  lichaam en geest daarop reageren. Yoga is mijn therapie en mijn coach.

In onze maatschappij zijn inmiddels vele disciplines. Voor ieder probleem is er een coach of therapie.  Op het gebied van adem en lichaam, geestelijk en gedrag, trauma’s, compassie, opruimen, financiën, leefstijl en ga maar door.

Toen ik 20 jaar geleden begon met zelfonderzoek voelde dat vreemd, hoe kan ik nou naar mezelf kijken, ik ben mezelf.

Gaandeweg leerde ik dat ik niet het lichaam ben. Dat was best lastig, je zegt heel snel, auw mijn knie doet pijn, of mijn hoofd doet zeer.  Zeker als het lichaam niet helemaal functioneert zoals jij dat zou willen, en dat het tot last wordt zijn we geneigd onszelf te identificeren met het lichaam.

Ik was een  meester in het persoonlijk opvatten van algemene opmerkingen. VOORBEELD; had ik vreselijk mijn best gedaan om lekker  te koken, zei mijn vriend, hmm beetje errug zout of de bloemkool is te zacht, daar ging ik weer, hij vind me niet aardig, ik heb het verbruid, straks vind ie iemand anders die beter kan koken. Dat waren zo mijn gedachten. Naarmate ik meer en meer opmerkzaam werd leerde ik dat het niet om mij ging maar om het eten. Dat het geen kritiek op mij was maar dat hij graag zijn eten op een andere manier bereid had.

Later leerde ik dat ik ook niet mijn gedachten was. Dat mijn gedachten voortkwamen uit mijn gevoelens. Als ik me niet helemaal tevreden voelde met wat ik had gedaan of hoe het liep in mijn leven of hoe een ander reageerde, ik dan behoorlijk heftig kon reageren. De juffrouw aan de kassa kreeg dan de volle laag.

En dan heb ik het hier niet eens over overtuigingen of ideeën. Zoals wie je denkt te zijn, of wat wel of niet mag. Denk hierbij aan oordelen over anderen en over jezelf.

Dit zijn wat korte voorbeelden, maar iedereen heeft zo zijn eigen patronen en gewoonten. Bewust worden daarvan leidt ernaar dat ik mezelf meer en meer leer kennen. Dat ik meer mijn eigen beste vriendin wordt en elke dag een beetje lichter leef.

Wil jij ook lichter door het leven, kijk dan eens bij mijn aanbod bewust worden of onthaasten. Misschien is er iets bij wat je aanspreekt.

Ik zie je graag bij Onthaastingsschip t’Appeltje in Pieterburen.

over Yvonne

Onthaastingsschip een droom komt uit

Het afgelopen voorjaar was het stil op het appeltje, Thijs had besloten ermee te stoppen en heeft een baan gevonden. Nu heeft t appeltje mij gevonden.

Graag stel ik me aan jullie voor. Ik ben Yvonne Coppens en een onthaastingsplek is jarenlang mijn droom geweest.

Hier op deze prachtige plek mag die droom werkelijkheid worden.

T appeltje wordt een plek waar je kunt onthaasten, tot rust kunt komen, verstillen, vertragen en bezinnen. Een plek waar niets moet maar waar ruimte is voor stilte en rust.

Het gehele concept mag ontstaan in de loop van de tijd, steeds weer zal ik aanpassen aan dat wat nodig is op dat moment. Zo kan er mijns inziens een bijzondere plek ontstaan waar ontspanning en rust heerst.

Wie ben ik, wat beweegt mij,

Yvonne Coppens geboren in 1963.

Ik ben opgegroeid in Brabant aan de rand van het bos en een zandverstuiving. Als kind maakte ik daar dagelijks tochten met mijn pony. Op mooie dagen, lag ik het liefst in een boomgaard of aan de rand van een sloot naar de wolken te turen of een boek te lezen.

Na de middelbare school ben ik terechtgekomen in een bloemenwinkel, eerst als filiaalhouder en later als ondernemer. Ik trouwde, kreeg kinderen en deed wat er gedaan moest worden. Mijn leven in die tijd was vol, heel vol. Toen ik yogalessen ging volgen kwam ik tot de ontdekking dat ik eigenlijk helemaal niet wist wie ik was of wat ik wilde. Ik leefde zoals ik dacht dat anderen zouden willen dat ik leefde. Ik werd me bewust van de consequenties van de (onbewuste) keuzes die ik tot dan toe had gemaakt in mijn leven. Dat was pijnlijk.

Het heeft een grote verandering in mijn leven in gang gezet. Ik verkocht de winkel en ging scheiden, geen idee wat ik wel wilde, maar zo kon het niet langer. Tijdens een weekendje weg leerde ik mijn huidige partner kennen, hij zocht een matroos voor in de zomer, dat ben ik gaan doen. Mijn yogajuf had tenslotte gezegd ‘creëer een vakantiegevoel in je leven’ nou dat kon ik nu letterlijk doen.

In de zomer zeilen met gasten met een varend monument in de winter yogalessen geven. Dat klinkt heel ideaal en dat is het ook. Natuurlijk zaten er ook nadelen vast aan de keuze die ik gemaakt had. De kinderen bleven bij hun vader wonen, heel ongebruikelijk. Dus buiten dat ik het vreselijk vond de kinderen minder te zien, kreeg ik ook vele vrienden en familie over me heen. Ik voelde me werkelijk alleen, in de steek gelaten. Toch wist ik dat mijn keuze de juiste was, ik moest eerst weer met mezelf in het reine komen voor ik weer voor anderen kon zorgen.

Dat proces, mijn eigen beste vriendje worden, is in die tijd gestart, het jaar 1999.

En stap voor stap heb ik geleerd hoe ik kan luisteren naar de subtiele signalen van mijn lichaam, en hoe het leven je telkens opnieuw uitnodigt Jezelf te zijn, andere aspecten van jezelf te ontdekken. Te onderzoeken wat bij jou hoort, wat het doel is van jou leven hier op deze aarde op dit moment.

De afgelopen 18 jaren heb ik me ontwikkeld op het gebied van yoga en gezondheid. Ik heb vele opleidingen en cursussen in deze richting gevolgd. Ik heb een stevige basis aan theorie maar voor mij is ervaring de enige echte leermeester.

Op een ontspannen manier in het leven staan is niet iedereen gegeven, ook mij niet, maar het is wel te leren, en dat heb ik gedaan. Meer en meer ervaar ik eenheid in denken en voelen en leef ik zoals het bij mij past op dit moment. Ik voel me zelfverzekerd en energiek en ook als het allemaal tegen zit en vervelend is vind ik snel mijn balans terug. Ik weet mijn grenzen aan te geven maar ook wanneer het nodig is even door te pakken.

Kortom Ik ben mijn eigen beste vriendje.

En ik hoop je te ontmoeten en te inspireren hetzelfde te doen.

Yvonne Coppens

yogagroningen@gmail.com

facebook.com/onthaastingsschip

facebook.com/yvonneyoga

https://yvonnecoppens.wordpress.com/

06 54 30 8005